Kształtujący się kręgosłup

W dobie wygodnych środków lokomocji, biernego stylu życia, ograniczonej aktywności ruchowej przy nieprawidłowych obciążeniach ciała, organizmy naszych dzieci narażone są na działanie sił powodujących powstanie patologicznych zmian, w dopiero co kształtującym się kręgosłupie. Zmiany te, ze względu na częstość ich występowania, stały się powszechnym problemem społecznym. Istnieje wiele czynników mających wpływ na powstanie tych zmian, czynników takich, na jakie nie mamy bezpośredniego wpływu, jak i takich, których wyeliminowanie będzie stanowiło podstawę działania rehabilitacyjnego.

Poznanie zasad utrzymania prawidłowej postawy prowadzi do ustalenia dobrego nawyku dbania o kręgosłup i cały aparat ruchu. W połączeniu z odpowiednio dobranym wysiłkiem fizycznym zabezpiecza dziecko przed ujemnymi wpływami środowiska podnosząc zdolność dziecka do pracy i nauki.

Za prawidłową postawę ciała uznaje się harmonijne i bezwysiłkowe ułożenie poszczególnych, niedotkniętych zmianami odcinków ciała. Prawidłowa postawa ciała musi:

  • zapewniać stabilność i optymalne zrównoważenie
  • wymagać niewielkiego wysiłku mięśniowego
  • gwarantować prawidłowe ułożenie poszczególnych narządów wewnętrznych

Wszelkie odstępstwa od tych norm będziemy traktować jako wady postawy.

Do najczęstszych nieprawidłowości w postawie ciała dziecka zaliczamy :

  • zaburzenia osiowe kończyn (kolana szpotawe/koślawe)
  • pogłębienie fizjologicznych krzywizn kręgosłupa (plecy płaskie/okrągłe/wklęsłe/wklęsło -okrągłe)
  • asymetryczne ustawienie miednicy pociągające za sobą boczne skrzywienie kręgosłupa (skolioza)
  • odstające łopatki
  • „zwieszona sylwetka ciała” obrazująca dystonie posturalną
  • zaburzenia koordynacji i równowagi ciała
  • ryzyko przeciążeń i urazów stawów

Nieprawidłowości te mogą być ograniczone do braku symetrii ciała bądź mogą zaburzać układ przestrzenny ciała dziecka. Zagrożeniem jest utrwalenie się tych zmian w układzie kostnym prowadzącym do ograniczonej lub pełnej niepełnosprawności dziecka w życiu dorosłym.

W rozwoju dziecka występują okresy szczególnej podatności organizmu na powstanie wad postawy:

  • I okres to 6-7 r.ż – spowodowany zmianą stylu życia na skutek kilkugodzinnej wymuszonej pozycji siedzącej przy bardzo silnie rozwiniętej potrzebie ruchu.
  • II okres to 11-13r.ż u dziewcząt/ 13-14r.ż u chłopców – związany z pokwitaniowym skokiem wzrostu gdy dochodzi do zmian proporcji ciała dziecka a rozwój mięśni nie nadąża za szybkim wzrostem kości

Zakończenie okresu dojrzewania oznacza ukształtowanie prawidłowej postawy, która umożliwia dorosłemu generowanie prawidłowego wysiłku fizycznego.

Dlatego bardzo ważne jest kształtowanie prawidłowego nawyku postawy od małego dziecka.

Zaburzenia, które  nie zostaną odpowiednie wcześnie wyleczone przyniosą wiele dolegliwości w wieku późniejszym. Wtedy też ich korekcja będzie znacznie trudniejsza bądź niemożliwa.

Aby zapobiec powstawaniu wad postawy należy zwrócić szczególną uwagę na:

  • ograniczenie siedzącego trybu życia
  • zachęcanie do zwiększonej aktywności ruchowej odpowiedniej dla wieku i wzmocnienie siły mięśniowej ciała
  • wprowadzenie odpowiednich ćwiczeń korekcyjnych nacelowanych na specyfikę wad postawy występującej u dziecka
  • ukształtowanie i utrwalenie nawyku prawidłowej postawy ciała podczas wykonywania czynności życia codziennego
  • unikanie czynników oraz sytuacji powodujących wady postawy (odpowiednie umeblowanie, prawidłowy dobór plecaka szkolnego, kontrola wad wzroku, ograniczenie czasy spędzanego nad urządzeniami mobilnymi)

Odpowiednio dobrana i nacelowana na funkcjonalne zaburzenia rehabilitacja powinna zlikwidować ograniczenia zakresów ruchu, ułatwić wzmocnienie osłabionych grup mięśniowych i rozciągnięcie skróconych odcinków, co umożliwi przywrócenie fizjologicznej równowagi układu mięśniowego.

Dodaj komentarz

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany. Required fields are marked *

Show Buttons
Hide Buttons