Platfus długi i szeroki

Szacuje się, że nawet 40% populacji świata ma platfusa, czyli płaskostopie. Jak ono powstaje i jakie niesie za sobą konsekwencje piszemy w poniższym artykule? Przypominamy również, że w ramach CLS prowadzimy rehabilitację wad postawy, gdzie za pomocą odpowiednio dobranych ćwiczeń jesteśmy w stanie wyleczyć płaskie stopy.

Ad rem.

Zacznijmy od czasów dzieciństwa. Mniej więcej do 3-4 roku życia  płaskostopie jest fizjologiczne i  znika z rozwojem maluszka.  Dopiero  kiedy nastąpi wzmocnienie mięśni stopy,  powstaje sklepienie podeszwy. Możemy je zauważyć między piętą a wielkim paluchem.  Jeśli proces ten zachodzi nieprawidłowo tj. odległość między podeszwą a podłogą jest niewielka, czyli łuk jest bardzo malutki lub nie pojawi się – mówimy o platfusie podłużnym.

Drugim typem tej wady jest płaskostopie poprzeczne. Rozpoznajemy  je po tym, że przednia część stopy jest szersza, wręcz  łopatowata. Natomiast punkt podparcia przechodzi z pierwszej na drugą i trzecią kość śródstopia.

W trakcie chodzenia nasze stopy (dzięki łukom: dwóm podłużnym,  jednemu poprzecznemu oraz wspomagającym je układom: mięśniowemu oraz więzadłowo-torebkowemu) poza utrzymaniem ciężaru ciała i amortyzacją wstrząsów, dostosowują się do zmiennego podłoża oraz obciążeń. Dlatego tak ważna jest obserwacja rozwoju stóp i ewentualnie korekcja pojawiających się wad. Niewyleczone płaskostopie podłużne i poprzeczne ma swoje

konsekwencje.

Czasami dochodzi do stanów zapalnych  w obrębie stawów stopy  i elementów okołostawowych, które muszą radzić sobie z ciężarem ciała. Nierzadko pojawiają się zwyrodnienia  jej stawów. Występują problemy z krążeniem krwi i limfy w obrębie stopy, a  w wyniku ucisku na nerwy odczuwa się dolegliwości bólowe. Te ostatnie mogą wystąpić także w  łydkach (które bywają opuchnięte) i kręgosłupie. W wyniku płaskostopia podłużnego  czasem dochodzi do zmian zwyrodnieniowych stawów, co niejednokrotnie leczone bywa chirurgicznie.

Z kolei konsekwencją płaskostopia poprzecznego bywają zniekształcenia stóp. Są to między innymi: paluch koślawy  i/ lub palec: młotkowaty, młoteczkowaty, szponiasty, a nawet haluksy. W efekcie poprzez zmiany w budowie kości paliczków utrudnione jest  nie tylko samo chodzenie, ale i dobór obuwia. Pod główkami II i III kości śródstopia pojawiają się odciski tzw. mozele. Następuje zmiana punktów podparcia, a to z kolei doprowadza do  nieprawidłowego ustawienia ciała i bólu nóg.  W obrębie stopy poza wspomnianymi deformacjami odczuwa się pieczenie i bolesności.

 

Alicja Badetko

zdj. pixabay.com

CC0 Public Domain

Dodaj komentarz

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany. Required fields are marked *

Show Buttons
Hide Buttons